Ovogodišnji lokalni izbori ostaće upam­ćeni po ogromnom broju prigovora koje su podnijele opozicione partije i njihov zastupnik Mreža za afirmaciju nevladinog sektora i to u situaciji kada je u biračkim odborima Demokratska partija socijalista dominan­tno bila u manjini.

Dakle, DPS prema kojoj je usmjerena oštrica kritike i opozicije i posmatrača -MANS-a, imala je, kada se uz­mu u obzir stalni i opunomo­ćeni članovi biračkih odbora značajno manje svojih pred­stavnika nego što je to bio slu­čaj sa opozicijom.

Računica je jednostavna. Bi­rački odbori broje po pet stal­nih članova, a nakon što se proglase izborne liste, pridru­žuju im se i opunomoćeni čla­novi sa istim dužnostima i pravima.

Iz izvora u opštinskim izbor­nim komisijama objašnjavaju zakonska rješenja i računicu po kojoj je sasvim jasno da je DPS bila u značajnoj manjini u biračkim odborima.

Demokratska partija socijalista je na proteklim lokalnim izborima nastupala samostal­no. Birački odbori imaju po pet stalnih članova, od kojih su po dva iz vlasti i iz opozicije.

Predsjednik biračkog odbora je iz neke od stranaka koje par­ticipiraju u lokalnom parla­mentu. Nakon što su proglaše­ne izborne liste svaka stranka je imala još opunomoćene čla­nove, pa su birački odbori, za­visno od opštine do opštine, brojili u prosjeku od 10 do 14 članova. U takvoj situaciji, DPS je imala tri, najviše četiri člana. To što je neko u koaliciji na državnom nivou u ovom slučaju nema nikakve veze, jer su partije samostalno nastu­pale, imale svoje interese ra­zličite od interesa koalicionih partnera na državnom nivou - saopšteno je Pobjedi iz opštinskih izbornih komisija. Najdrastičniji slučajevi bili su Podgorica i Kolašin.

Uzmimo za primjer Podgoricu. Na izborima u glavnom gradu učestvovalo je pet iz­bornih lista. U biračkim odbo­rima bilo je pet stalnih i pet opunomoćenih članova. De­mokratska partija socijalista je mogla da ima najviše četiri člana, dva stalna, jednog opu­nomoćenog i predsjednika bi­račkog odbora tamo gdje je to pripalo. U svakom slučaju, od­nos DPS - opozicija na lokal­nim izborima održanim 25. maja ove godine bio je u najpo­voljnijoj varijanti 40 prema 60.

Na koga se onda opozicija ža­lila? Zašto im je bila potrebna pomoć jedne nevladine orga­nizacije koja je prekršila sve međunarodne standarde koji važe za posmatrače izbora, a to je da budu neutralni. Od te činjenice, imala ona pravne ili neke druge posljedice ili ne, ne mogu je odbraniti ni oni koji su joj dali 150.000 eura za nadgledanje izbora. Posmatrajući prostu računicu o sastavu biračkih odbora koji su prvi na udaru prilikom podnošenja prigovora, ispada da opozicioni lideri, a prije svih Miodrag Lekić, nijesu imali povjerenja u svoje čla­nove, pa su se oslonili na golobrade posmatrače jedne ne­vladine organizacije koja nikada do sada nije nadgleda­la izbore.

(Portal Analitika)