Informaciju je potvrdila Srpska pravoslavna crkva (SPC).

Vijest da je umro patrijarh Irinej stigla je poslije 15 dana teške borbe sa korona virusom, koju je poglavar SPC vodio u vojnoj kovid bolnici Karaburma.

Patrijarh Irinej je od 5. novembra bio na liječenju, a dan ranije je konstatovano da je pozitivan na kovid-19.

Patrijarh srpski Irinej prisustvovao je sahrani mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija u Podgorici 1. novembra, koji je takođe preminuo od posledica korona virusa. Samo tri dana kasnije infekcija je konstatovana i kod poglavara SPC.

Patrijarhovo stanje naglo se pogoršalo juče, u četvrtak. On je testiran pozitivno na virus korona 4. novembra, a već sjutradan je hospitalizovan u Vojnoj bolnici na Karaburmi.

Patrijarh je juče bio u izuzetno teškom stanju i bio je priključen na aparate za održavanje rada vitalnih organa.

"Stalni konzilijum ljekara, uz prisustvo ljekara iz Ruske Federacije, pregledom patrijarha Irineja, uvidom u laboratorijske analize učinjene u toku prijepodneva, zaključio je da je jutrošnje pogoršanje posljedica kovida-19 i da je zdravstveno stanje patrijarha Irineja kompleksno, ali stabilno", navedeno je u saopštenju koje je SPC objavila juče ujutro.

Vijest da je preminuo na Instagram nalogu "Budućnost Srbije" crno-belom fotografijom i porukom potvrdio je i predsjednik Srbije Aleksandar Vučić.

Njegova Svetost Patrijarh srpski Irinej (Gavrilović) rođen je u selu Vidova, kod Čačka, 1930. godine od oca Zdravka i majke Milijane. Na krštenju dobio je ime Miroslav.  U rodnom selu završio je osnovnu školu, a potom gimnaziju u Čačku.

Po završetku gimnazije upisao se i završio Bogosloviju u Prizrenu, a zatim i Bogoslovski fakultet u Beogradu. Po završenom fakultetu odlazi u vojsku, a nakon odluženja vojnog roka ubrzo biva postavljen za suplenta (profesora) Prizrenske bogoslovije.

Prije stupanja na dužnost profesora, u oktobru 1959. godine u manastiru Rakovica, od tadašnjeg patrijarha srpskog Germana, prima monaški čin, dobivši monaško ime Irinej.

Istoga mjeseca na dan svete Petke, 27. oktobra 1959. godine, u crkvi Ružici na Kalemegdanu biva rukopoložen u čin jeromonaha. Dok je kao profesor u Prizrenskoj bogosloviji službovao, upućen je na postdiplomske studije u Atinu.

Godine 1969. je postavljen za upravnika Monaške škole u manastiru Ostrog, odakle se vraća u Prizren, gdje je postavljen za rektora Prizrenske bogoslovije. Sa te dužnosti 1974. izabran je za vikarnog episkopa Njegove Svetosti Patrijarha srpskog sa titulom Episkopa moravičkog.

Godinu dana kasnije, 1975. godine, izabran je za Episkopa niškog. Na Svetom Arhijerejskom Saboru Srpske Pravoslavne Crkve, 22. januara 2010. godine, izabran je za Arhiepiskopa pećkog, Mitropolita beogradsko-karlovačkog i Patrijarha srpskog. Ustoličen je 23. januara, navodi se u biografiji na sajtu SPC.